maandag 11 januari 2016

De overheid als deelnemer of als vertrekpunt?

De vraag die ik in mijn paper beantwoord heb is wat de emotiemaatschappij betekent voor de communicatie van een terugtrekkende overheid. Om duidelijk te krijgen wat de emotiemaatschappij voor de overheid betekent zal eerst uitgelegd worden wat een terugtredende overheid en bijbehorende participatiesamenleving inhoudt.

de terugtrekkende overheid. Overgenomen uit Werkplaats NLBW van Ab van Luin, 2013.

Al jaren zit Nederland in een beweging die met verschillende termen benoemd kan worden. Hierbij kun je denken aan de energieke- en vitale samenleving, de doe-democratie of de participatiesamenleving. Binnen zo’n samenleving maakt de overheid, door o.a. bezuinigingen en decentralisatie, terugtrekkende bewegingen. Mensen krijgen meer eigen verantwoordelijkheid en worden mede-eigenaar van publieke voorzieningen zoals de zorg.

De gemeente Uden loopt voorop in de doe-democratie. Er worden kleine initiatieven opgepakt door mensen die in hun directe omgeving iets willen verbeteren of veranderen. Burgers wachten niet tot de gemeente hen te hulp schiet maar gaan zelf aan de slag. In Uden zijn zo’n honderd projecten die deze snel veranderde maatschappij laten zien, zoals het vervoer voor mensen met een beperking. De afgelopen jaren hebben burgers veel geklaagd en gehoopt dat de overheid problemen oplost, dat is ook logisch als we met z’n allen heel lang op alle gebieden geholpen zijn.

In het voorbeeld van de gemeente Uden zie je dat mensen de verbinding met anderen aangaan vanwege een gedeeld belang, probleem of ideaal, dit wordt de netwerksamenleving genoemd. Deze samenleving zorgt ervoor dat er nieuwe (sub)culturen en praatgemeenschappen ontstaan. Door onder andere digitalisering is het voor mensen makkelijker om op grote schaal met anderen in contact te komen. Door de netwerksamenleving wordt informatie sneller verspreidt en krijgt het een groter bereikt. Voor overheidscommunicatie kan dit betekenen dat de overheid hoogstens het vertrekpunt of deelnemer aan een gesprek is.

STELLING
De overheid is in deze dynamische samenleving hoogstens het vertrekpunt of deelnemer aan een gesprek.

Graag hoor ik waarom je het wel of niet eens bent met bovenstaande stelling.

3 opmerkingen:

  1. Ik ben het eens met de stelling. Wel vind ik dat de overheid een actieve deelnemer aan dit gesprek moet zijn. Het gaat over de samenleving en ook de overheid maakt hier deel van uit. Ik vind het goed dat burgers zelf initiatieven tonen en samen actie ondernemen in de buurt omdat de overheid hier niet (alleen) een oplossing voor heeft. Wanneer deze initiatieven worden getoond, mogen burgers hier ook voor beloond worden door middel van een betrokken overheid in het gesprek. Ook zou ik het goed vinden als de overheid hiervoor meer moderne communicatiemiddelen voor initieert.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nu de overheid zicht terugtrekt, vind ik dat ze op zijn minst de samenleving kan helpen bij het opzetten van netwerken. Misschien is dit wel de nieuwe manier van helpen van de overheid. Niet zelf met initiatieven komen, maar juist initiatieven faciliteren zodat burgers het zelf op kunnen lossen. De rol van communicatie is hierin natuurlijk leidend. Interessant!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Marlein: welke modernere communicatiemiddelen zou je in deze context in gaan zetten? @Marleen: op welke manier denk je dat de overheid netwerken op zou kunnen bouwen? En zijn er, naast het faciliteren van initiatieven, andere zaken die de overheid kan gaan faciliteren?

    BeantwoordenVerwijderen